(jeszcze miałem drugi trop ale na tę chwilę mi się zagubił :>).

Z jednej strony masz bardzo rację i popieram Twoje intencje, a z drugiej trochę jej nie masz ;). Ludzie dorabiają sobie takie preteksty do różnych aktywności(np.: „gra w szachy rozwija cośtam” albo „palenie skraca papierosa”), bo najwidoczniej potrzebują takiej stymulacji. Chociaż faktycznie trochę cuchnie to wyścigiem szczurów to koniec końców – czy to ważne dlaczego np.: powstaje jakieś demko? (no troszkę ważne ale nie aż tak bardzo ;>).

Od zawsze trochę irytuje mnie pewna sprawa. Dało się to też odczuć w tym odcinku Dekompresora i dlatego tu wspominam. Chodzi o to, że denerwuje mnie jak ludzie często próbują usprawiedliwić uprawianie hobby czy zabawę jakimś praktycznym wytłumaczeniem. Tak jak tutaj za wszelką cenę próbowano udowodnić, że warto bawić się w scenę, bo potem to się w życiu przydaje, bo są ciekawe kontakty, bo umiejętności mogą się przydać w pracy. Wszystko musi się opłacać, muszą być z tego korzyści czysto materialne. Po co to tłumaczenie? Lubię coś robić, podoba mi się to, interesuję się tym, więc robię to niezależnie od tego czy będą z tego srebrniki czy inne korzyści czy nie. Przyjemność i radość tworzenia tego co lubię jest korzyścią nie tylko wystarczającą ale nawet większą niż pensja (która oczywiście jest niezbędna do tego żeby organizm takiego hobbysty nie umarł, hehe).